Verhalen
"Hier kan ik mezelf zijn: non-binair"

"Hier kan ik mezelf zijn: non-binair"

Mich de Vocht over diversiteit op de werkvloer

Mich de Vocht is non-binair en vertelt hoe VodafoneZiggo's aandacht voor diversiteit en inclusie mede diens keuze voor dit bedrijf bepaalde, hoe die de eigen genderidentiteit ontdekte en waarom die een 'coming out' eigenlijk vreemd vindt.

Corona speelde een belangrijke rol in de carrièreswitch van Mich: "Ik kwam er door het thuiswerken achter dat ik mijn werk inhoudelijk eigenlijk niet uitdagend genoeg vond. Door het wegvallen van kantoor en collega's merkte ik dat ik wilde werken voor een merk waar ik privé ook fan van kan zijn. Bovendien miste ik de ruimte om mezelf te zijn bij mijn vorige werkgever. Inmiddels werk ik hier nu ruim twee maanden met heel veel plezier als Senior Content Editor op de consumentenafdeling Digital."

Gender speelde geen rol
"De video waar Jeroen Hoencamp uit de kast komt als hetero, trok mijn aandacht al eerder", vervolgt die. Dit filmpje publiceerde VodafoneZiggo op sociale media, als steun aan de LGBT+-gemeenschap. "Ik vond het heel tof om te zien dat een CEO daaraan meewerkt. Het bedrijf heeft een team Diversity & Inclusion en het collega-netwerk Queers Connected. Daaruit blijkt voor mij dat de thema's diversiteit en inclusie hier echt serieus genomen worden."

"Ik vond het fijn dat gender geen rol speelde bij mijn sollicitatie of in mijn contract en ik werd ook enthousiast van de aanwezigheid van gender-neutrale toiletten op kantoor. Dat gaf mij het vertrouwen dat ik hier ook echt mezelf kan zijn. Samen met de uitdagende functie heeft dat uiteindelijk mijn keuze bepaald."

Eindelijk erkenning
De zoektocht van Mich naar diens eigen genderidentiteit heeft vele jaren geduurd, vertelt die: "Ik heb me nooit vrouw gevoeld. Zelfs al op de basisschool, maar het leek of die gevoelens er niet mochten zijn en dus stopte ik ze weg. Op de middelbare school kwam ik 'uit de kast' als lesbisch, maar dat woord heeft nooit bij me gepast, omdat het voor mij te vrouwelijk voelde. "De gevoelens die ik op de basisschool al had, schreef ik in eerste instantie toe aan de zoektocht naar mijn seksualiteit. Twee jaar geleden echter zag ik Thorn Vineyard op Instagram en las ik voor het eerst het woord 'non-binair'. Dit was precies zoals ik me al die jaren al voelde. Ik had daar nu eindelijk een woord voor, maar vooral ook de erkenning dat mijn gevoelens valide waren."

Mich

Alles is relatief
"Met dat besef kwam ook het zelfvertrouwen dat ik echt mezelf kon zijn naar anderen toe", zegt Mich. "Dat voelt wel echt bevrijdend, maar helaas zijn er wel altijd mensen die het nodig vinden om hier commentaar op te geven. Het is jammer om alle haat op straat en sociale media voorbij te zien komen. Maar het gevoel is dubbel, want tegelijkertijd ben ik heel dankbaar dat ik in een land als Nederland woon, waar ik de wet aan mijn kant heb staan. Mijn partner komt uit het Midden-Oosten en dat zet alles wel in perspectief. Als je daar uit de kast komt, loop je echt levensgevaar namelijk."

Een levenslang proces
Een coming out was niet nodig, vertelt Mich: "Ik heb de worsteling met mijn genderidentiteit wel zo'n tien jaar voor mezelf gehouden. Ik voelde me geen vrouw, maar ook geen man. Dat maakte het eerst nog lastig. Toen ik eenmaal wist dat ik non-binair was, vertelde ik dat aan mensen als het ter sprake kwam. Dat ging dus heel natuurlijk. Maar het is wel een levenslang proces. Zo heb ik pas later mijn naam en voornaamwoorden aangepast. Verder voel ik me nu prettig bij de term non-binair, maar dat kan ook altijd nog veranderen. Gender en seksualiteit zijn namelijk fluïde."

Zichtbaarheid, herkenning en erkenning
"Een coming out is eigenlijk ook wel een belachelijk concept vind ik. Waarom zou iemand aan de hele wereld moeten vertellen wie die is of op wie die valt? Wel denk ik dat deze dag heel belangrijk is voor zichtbaarheid. Als ik tien jaar eerder een non-binair persoon op tv had gezien, had dat mij persoonlijk enorm geholpen. Zichtbaarheid, herkenning en erkenning, daar draait het om."

Doorbreek de gewoonte
Mich vervolgt: "Het is vervelend dat het hetero-normatieve en binaire gedachtengoed zo dominant is in onze samenleving. Aan een vrouw vragen of ze een vriend heeft in plaats van een relatie of bij zwangere mensen vragen of het een jongetje of meisje wordt, vind ik vreemd. In het laatste geval zegt het immers niets over het karakter, de interesses of de smaak van het kindje. Aan de ene kant snap ik heel goed dat mensen gewend zijn aan termen als 'dames en heren', 'vader en moeder' enzovoort. Maar aan de andere kant is het een gemiste kans als we geen gebruik maken van neutrale termen als 'mensen' of 'ouders'. Zo'n binair onderscheid plaatst mensen alleen maar meer in hokjes. Het zou mooi zijn als we die gewoonte doorbreken en zulke labels niet meer nodig zijn bij toiletten, speelgoed en kleding bijvoorbeeld."

Mich concludeert: "Als we als samenleving niet zo binair en hetero-normatief zouden denken, zou dat veel vrijer zijn voor iedereen. Non-binaire personen voelen zich dan meer geaccepteerd en geïncludeerd, terwijl de termen niet onprettig zijn voor mannen of vrouwen. Bovendien biedt het ruimte aan iedereen om te leven zonder vooroordelen en zonder onnodige en onterechte verwachtingspatronen. Het zou niet mogen uitmaken welk gender je bent, op wie je verliefd wordt of welke huidskleur je hebt. Het zou mooi zijn als mensen gewoon mens mogen zijn."

Lees meer over de bedrijfscultuur van VodafoneZiggo.